MEDIA & ΤΕΧΝΗ

« Δράμα  Άρεως μεστόν » κατά τον Γοργία, η τραγωδία « Επτά επί Θήβας »  (467 π.Χ) ολοκληρώνει την αισχύλεια τριλογία του Θηβαϊκού κύκλου (Λάιος, Οιδίπους, Επτά επί Θήβας) συμπυκνώνοντας ζητήματα μορφολογίας ύφους και γλώσσας, αισθητικών αναφορών στον αρχαίο μιλιταριστικό κόσμο, θεολογίας και ταυτότητας της έννοιας της « Πόλεως » αλλά πολύ περισσότερο τεχνικής οικοδόμησης του τραγικού προσώπου, καθιστώντας, στην ουσία, τον Ετεοκλή τον πρώτο ολοκληρωμένο ήρωα της ιστορίας του θεάτρου.

Η πρόσληψη της δραματουργίας του Άρθουρ Μίλλερ (1920-2005) σήμερα ξεπερνά τα στεγανά του πολιτικού θεάτρου και αποκτά νόημα αν ανατρέξει κανείς στις βασικές αρχές επανακαθορισμού του τραγικού προσώπου όπως ο σπουδαίος αμερικανός συγγραφέας τις διατύπωσε το 1949 στο δοκίμιο «Η Τραγωδία του κοινού Ανθρώπου»: «Τραγικός ήρωας είναι ο απλός άνθρωπος που συγκρούεται με τον ηθικό νόμο και που με κίνδυνο της ζωής του διεξάγει τον αγώνα για αξιοπρέπεια..»