MEDIA & ΤΕΧΝΗ

Ο βετεράνος στον αγώνα ενάντια στα ολοκληρωτικά καθεστώτα Κούρτ Μίλερ επισκέπτεται με την οικογένειά του το πατρικό της γυναίκας του στην Αμερική με την ελπίδα ότι θα αποσοβήσει τους κινδύνους που διατρέχει από την αντιστασιακή του δράση που έχει στόχο το ναζισμό. Τα πράγματα, ωστόσο, εξελίσσονται διαφορετικά καθώς έρχεται αντιμέτωπος με την οικτρή πραγματικότητα ότι ο φασισμός εμφωλεύει παντού, ακόμη και σε συνθήκες ελευθερίας και δημοκρατίας, βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος μέσα στους δαιδάλους της ανομίας, της βρώμικης συναλλαγής, του εκβιασμού.

Ο Μπρούκνερ θεωρείται επίγονος του εξπρεσιονισμού παρότι αρχίζει να δρα δραματουργικά όταν ήδη πια έχει κάνει την εμφάνισή της η "Νέα Αντικειμενικότητα". Άλλωστε, ο εξπρεσιονισμός στην ιστορία του θεάτρου -από τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. και ακόμη μέχρι και σήμερα- είναι περισσότερο ένα σύνολο εργαλείων και τεχνικών με χρήση και λειτουργία κατά το δοκούν παρά μια αποκρυσταλλωμένη σχολή. Έτσι, ο Μπρούκνερ, όπως και ο φίλος του Χόρβατ, δανείζεται από τον εξπρεσιονισμό τη βασική λειτουργία της αποτύπωσης της εσωτερικής "κραυγής" (Skrik) του ατόμου (κατά το πρότυπο του πίνακα του Μουνκ) από τη σύγκρουσή του με την πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα, αντιστρέφοντας τη θέση του προβολέα και δείχνοντας μια εκ των ένδον υποκειμενικότητα.

Μια Βιβλική Προφητεία κι ένα ποίημα με βαρύτητα προσωπικού βιώματος αποτελούν τον καμβά της σκηνικής σύνθεσης "Οστέα ξηρά σφόδρα" που παρουσιάζεται Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο οδού Κυκλάδων "Λευτέρης Βογιατζής". Το πρώτο σκέλος αφορά το Ανάγνωσμα της Προφητείας του Ιεζεκιήλ (κεφ λζ' 1-14) που διαβάζεται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής και περιγράφει το όραμα του Προφήτη σύμφωνα με το οποίο ο Θεός τον διατάζει να κηρύξει το Λόγο Του στα διασκορπισμένα μέσα σε μια πεδιάδα ανθρώπινα οστά την εποχή που το Ισραήλ τελεί υπό κατοχή από τους Βαβυλώνιους. Ακριβώς τότε είναι που συμβαίνει το μεγαλειώδες θαύμα όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Προφητεία: τα οστά επανακτούν νεύρα, σάρκα, δέρμα και εμφυσάται εντός τους ζωογόνο πνεύμα. Ένα θέαμα εξόχως υποβλητικό, ηχηρό προανάκρουσμα της Ανάστασης του Κυρίου που ενέπνευσε κατά καιρούς σπουδαίους δημιουργούς όπως τον Θεόφιλο Γκωτιέ για το "Bûchers et tombeaux" και τον Πωλ Κλωντέλ για το "Ossements". Το δεύτερο σκέλος της σύνθεσης αφορά το ποίημα του Χρήστου Μαλεβίτση "Περί Μνήμης Θανάτου", μια θρηνητική ελεγεία για το θάνατο του τρίχρονου αδελφού του ποιητή,  ένα "memento mori"-μετανάγνωση της εμπειρίας του θανάτου μέσω του μηχανισμού της μνήμης.

Το έργο της σύγχρονης βρετανής συγγράφεως Karoline Leach "Ο μυστήριος Mr Love" παίζεται στο Θέατρο Γκλόρια Μικρό σε απόδοση και σκηνοθεσία κου Γιώργου Βάλαρη. Πρόκειται για ένα ερωτικό θρίλερ που διαδραματίζεται κατά την Εδουαρδιανή περίοδο, μια εποχή που απ' ό,τι φαίνεται ελκύει την συγγραφέα καθώς, εκτός των άλλων, έχει ασχοληθεί με τη συγγραφή μιας ενδελεχούς και σε πολλά σημεία αναθεωρημένης βιογραφίας του Lewis Caroll. Στον "Μυστήριο Mr Love" η Leach αγγίζει το γυναικείο ζήτημα που κατά την εποχή του Εδουάρδου του 7ου αποτέλεσε μια επαναστατική παρέμβαση στα πολιτικοκοινωνικά δεδομένα και άνοιξε ουσιαστικά το δρόμο για την περαιτέρω διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Η παρούσα κριτική αφορά τη διανομή της θεατρικής περιόδου 2015-16.

Το καταλανικό θέατρο έχει μεγάλη παράδοση και κατέχει κι αυτό τη δική του "αυτονομία" στη δραματουργία της Ιβηρικής χερσονήσου. Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο συναντάμε τις σημαίνουσες μορφές του Πιττάρα και του Γκιμερά, αργότερα τους μοντερνιστές Ροσινιόλ και Ιγκλέσιας και βεβαίως τους νεωτεριστές Εσπρίου, Σαγκάρα και Σολντεβίλα. Η καινούργια γενιά καταλανών συγγραφέων συνεχίζει την πλούσια κληρονομιά των προκατόχων της κερδίζοντας διεθνή αναγνώριση με μια θεματολογία που θέτει στο μικροσκόπιο τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου και τις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος. Ο Γιοζέπ Μαρία Μπενέτ, ο Ζόρντι Γκαλθεράν, ο Σέρζι Μπελμπέλ, ο Πάου Μιρό, η Μάρτα Μπουτσάκα είναι μερικοί από στους εκπροσώπους της νέας σχολής καταλανών δραματουργών των οποίων τα έργα έτυχαν ευρείας αποδοχής και από το ελληνικό κοινό.